Arşiv

099

invictus (fethedilemez) üzerime çöken gecenin ardında, her şey derin bir çukur kadar kara, şükrederim hangi tanrılar verdiyse, bu fethedilemez ruhu bana.   kötü olayların pençesine düştüğüm anda bile, ne ürktüm, ne sızlandım yüksek sesle… kaderin sopası altında, kana bulandı ama eğilmedi başım asla.   gazap ve gözyaşlarıyla dolu bir mekanda, gölgelerin korkusudur beliren aslında. yıllar gözdağı verse de ...